Verhalen

Goike Visser III

Voor dag en dauw. Goike is de laatste die hier nog over vertellen kan de rest is er al niet meer. Hij heeft drie landrovers versleten en was hier helemaal gek van. Omdat de gemeente de auto’s van de plantsoenendienst niet meer kwijt kon in de loods aan de Werfstraat, waar Saartje zat en eerder de kolenboer Hoekstra, heeft de gemeente een boerderijtje gekocht aan de Schagerweg, waar later Beentjes

Goike Visser II

Vuil verbranden Goike hoorde in 1969 via buurman Ad van Oers, dat er bij de gemeente een baantje vrij kwam bij de plantsoenendienst. En na de sollicitatie kon hij aan de gang. Hij kreeg een eigen auto; een Landrover. Eerder deed het Staatbosbeheer allerhande klusjes voor de gemeente maar nu had deze het in eigenhand genomen. Hij heeft een hovenierscursus gedaan want je moet toch wel weten waar je mee

Gooike Visser

Als jonge jongen van 12 jaar oud kwam hij in 1957 met zijn ouders naar de Wieringermeer. Ze kwamen uit Munnekezijl in Friesland op de rand van Groningen. Vader kon werk krijgen bij boer Vlieg aan de Schelpenbolweg. Deze vroeg een arbeider/ knecht en een dienstbode. Ze werden aangenomen en, wat ze toen noemden, “emigreerden” ze naar het verre Noord-Holland naar de Wieringermeerpolder. Net na de tweede drooglegging. Alles moest

Kapper Laan

Arie Laan   Ik ben geboren in de Weere als tweede zoon uit een gezin van elf kinderen. Na een goede jeugd ben ik een opleiding gaan volgen voor herenkapper en haalde ik mijn middenstandsdiploma en deed een vakopleiding tabakshandel. Alles in de avonduren want overdag moest er worden gewerkt. In januari 1955 heb ik de zaak van mijn vader over genomen en in dat zelfde jaar ben ik getrouwd

Groentezaak Annie en Gert Tromp

Maandag 1 juni 1959 kwam ik als knecht bij toen mijn zwager Ab Baron in dienst. Baron die zijn horizon wilde uit breiden door over te gaan in ijs en diepvries producten (en dat is hem gelukt, Baron diepvries werd een begrip in Noord Holland). En precies 3 jaar later 1 juni 1962 liet  de Fam. Baron de groentezaak los en werden Annie en Gert Tromp de groentemensen van Slootdorp.

Levensverhaal van mevr. Klazien Brouwers – Stange

  Mevr. Klazien Brouwers – Stange (roepnaam Sientje) is geboren op 19 – 9 -1919 te Dinteloord (Noord-Brabant). Zij is in 1932 op 11-jarige leeftijd met haar ouders vanuit Dinteloord naar de Wieringermeer gekomen, samen met nog een oudere en een jongere broer. Het gezin Stange ging wonen aan de Havenstraat te Middenmeer. Daar stonden in die tijd slechts 11 huizen. Haar vader werkte bij de Cultuur Maatschappij. Sien ging

Meester Jac. Burger

Meester Jac. P. Burger Het thema verdwenen scholen in de Kroniek 74 en het overlijden van mevrouw Rie Burger – de Boer op 26 februari 2016 brachten mij op het idee om meester Jac. P. Burger eens op de voorgrond te zetten. Er zijn oud-leerlingen die geen goede herinneringen hebben aan hem. Ook zijn er oud leerlingen die hem nog als de dag van gister herinneren als een aardige meester.

Herinneringen aan de evacuatie naar de Wieringermeer deel 1

Een verhaal over een familie uit Den Helder tijdens de tweede Wereld Oorlog in 5 delen door: B.E.N. Verberne 1987 © eventuele reacties: via email b.e.n.verberneaddfreeler.nl                    De bevolking van Den Helder waar ik in 1936 geboren ben en waar ik in 1944 woonde, was in dat jaar al drastisch gedecimeerd doordat mensen in het begin van de oorlog waren gevlucht voor de zware

Herinneringen aan de evacuatie naar de Wieringermeer deel 2

De familie Branderhorst De boerderij werd bewoond door de familie Branderhorst, een gezin met 12 kinderen waar de boerin in en om huis met een stuurs gezicht de dienst uitmaakte, daarin bijgestaan door haar oudste 3 dochters. De oude Branderhorst was volgens het verhaal dat ik meegekregen heb een gesjeesde rechtenstudent. Ik kan dat niet verifiëren, maar hij kon praten als de beste en had altijd het hoogste woord.  

Herinneringen aan de evacuatie naar de Wieringermeer deel 3

De laatste Oorlogswinter Mijn moeder en drie van haar kinderen brachten hun dagen in de koeienstal door, vader was in de kost in Schagen waar de administratie van de gemeente Den Helder (de Centrale Boekhouding) was ondergebracht. Wat er daar nog te boekhouden en te administreren viel, heb ik nooit bij hem nagevraagd, maar het kan niet veel zijn geweest want in Den Helder woonde bijna niemand meer, het meeste