Verhalen

Van Witte Hoeve naar Eetbaar Rotterdam

Paul de Graaf trok in 1990 als 18-jarige boerenzoon weg uit de Wieringermeer om te gaan studeren in Rotterdam. Inmiddels werkt hij alweer vele jaren als (landschaps-)architect. Samen met collega’s promoot hij de duurzame stad: dankzij Eetbaar Rotterdam zijn stedelingen zich weer bewust waar hun voedsel vandaan komt. Paul over zijn inspiratie: ‘Mijn jeugd in de Wieringermeer op de boerderij en mijn kennis van het boerenbestaan helpen enorm om verbindingen te

Mijn ouders als pioniers

Mijn ouders, Andries Siemonsma en Marijke Siemonsma – de Vreeze, kwamen als een van de eerste inwoners naar de Wieringermeer. Ze vestigden zich in Slootdorp, eerst in de Kerkstraat en later op de Brink, nummer 43. Ze voelden zich al snel thuis en één met de andere gezinnen, ze waren immers op elkaar aangewezen. De mannen deden zwaar werk en de verdienste was geen vetpot, maar in die tijd was

Middenmeer, geweldig getroffen

Verteld door: Miranda en Marco Periode: vanaf 21-03-2005 Plaats: Middenmeer Inleiding: De toevallige vondst van ons huis dat in het begin wel even wennen was. In korte tijd leerden we de buurt en de natuur kennen en waarderen. Miranda en Marco kwamen samen uit Den Helder en zochten samen een huis. In Den Helder hadden wij samen een flat, deze huurden ze. De omgeving moest ieder geval centraal liggen, want

Met de GH-truck venten en naar het vuurwerk

In 1958 kwam de familie Van Leeuwen vanuit Lisse naar de Wieringermeer om een nieuw bestaan op te bouwen. Zwager Wijnand van Leeuwen, kruidenier aan de Brink, had wel een pandje op het oog om mee te beginnen. De Wieringermeer was bezig om de gevolgen van de onderwaterzetting te boven te komen en ze dachten dat ze hier wel een goed bestaan konden opbouwen. In een noodwoning aan de Kruisstraat 9

Diepploegen in de Wieringermeer

‘Op een foto van eind jaren vijftig stond mijn vader (Geers) in een diepe voor, zo diep dat hij niet over de rand kon kijken. Een deel van zijn land werd diepgeploegd, maar liefst 1.80 meter diep. Hoe ging dat diepploegen in zijn werk? Ik vraag dat aan Krijn Hanse, want die weet daar meer van te vertellen.’ Dikke laag zand Krijn kwam in 1932 met zijn ouders vanuit Zeeland

Met briefjes lopen

‘Niet eerder weg totdat je wat geld hebt gekregen!’ En daar sta je dan met een bonnetje aan de deur. Er waren mensen in het dorp die niet zoveel geld hadden. Ze lieten dan wat ze gekocht hadden op een rekening zetten en dan moesten wij kinderen op zaterdag met deze bonnetjes naar de mensen om het verschuldigde bedrag op te halen. De mensen wilden van alles aanschaffen en er

Hoe Henk Torenvlied in Middenmeer terecht kwam.

Dankzij een studiebeurs was ik in staat om de zeevaartschool op Terschelling te volgen voor de opleiding aspirant stuurman. Ongeveer om de 6 weken reisde ik dan met de Naco-bus van Alkmaar via de Wieringermeerpolder naar Harlingen en dan van hier met het m.s. Friesland (vaart momenteel tussen Enkhuizen en Medemblik) naar Terschelling. Hier woonden we met z’n kleine tachtig leerlingen in het internaat. Het is oktober 1959. Als leerling

Schaatsen op het kanaal

Periode: 1944 – 1947 Verteld door: Piet Kistemaker Plaats: Wieringerwerf Tot zijn middel stond hij in de slaapkamer in het water Er kwamen mensen uit Amsterdam langs, dit was vlak voor de onderwaterzetting. Vader en moeder waren bezig om zoveel mogelijk spullen op te ruimen om mee te nemen. Zo kwam het eens voor dat er Amsterdammers de winkel in kwamen en verbaast reageerden; o zijn jullie er nog? Ze

Je krijgt een mooie looppop van Sinterklaas

We sliepen tussen het speelgoed dat bestemd was voor 5 december Het was altijd weer een feest als de reizigers ’s avonds langskwamen. Nu heten ze vertegenwoordigers. Ze kwamen aan huis met die grote koffers en dan werd de keukentafel leeg gehaald en dan kwamen de koffers op tafel met allerhande nieuwe snufjes en snuisterijen. Het leukste was altijd het speelgoed. In die tijd kwamen de klapperpistooltjes in en dat

Op naar de Wieringermeer

Inleiding: Op 31 maart 1933 kwamen vader en moeder Meijerink met 6 kinderen uit de plaats Zorgvlied (Drente) naar de Wieringermeer. Voordat zij in de Wieringermeer mochten wonen, werden zij door mevrouw Olsder gekeurd, en zij werden gelukkig toegelaten. De familie kreeg een huis aangeboden aan de Torenstraat 34 in Middenmeer. Vader ging werken bij de cultuur en verzorgde de paarden en het vee. Dit waren lange dagen. In 1942