Verhalen

Van polder naar polder

Periode: 1976-2010 Verteld door: Maaike van Keulen – Wittebrood Plaats: Slootdorp Ik , Maaike van Keulen – Wittebrood, ben geboren in 1945 in de Beemster, één van de mooiste polders, (die staat niet voor niets op de UNESCO lijst van Werelderfgoederen) en ben verhuisd in 1976 naar de Wieringermeer, de eerste en enige en mooiste Zuiderzee polder. Met andere woorden: ik een echt polderkind. Toen wij (mijn man en ik)

Domi: noodkerk en multifunctioneel centrum

Nadat de Wieringermeer voor de tweede keer was drooggevallen kon de schade worden opgemaakt en het herstel beginnen. Verschillende gebouwen waren helaas niet meer te herstellen en moesten herbouwd worden. Dat was ook het geval met de RK-kerk in Middenmeer. Er was echter op dat moment geen geld beschikbaar voor nieuwbouw, dus moest worden uitgekeken naar een tijdelijke oplossing. De noodkerk Een leegstaande noodkapel uit Egmond-Binnen werd aangekocht voor het

Slootdorp Vooruit

  Verteld door: Rien Deijkers, oud inwoner van Slootdorp. Periode: 1950 tot heden. Plaats: Slootdorp. Inleiding: Slootdorp heeft een gemeenschap met een sterk sociaal karakter, zelfs na de huidige ingrijpende renovatie; dit blijkt uit de volgende herinneringen. SLOOTDORP VOORUIT ! In Slootdorp heerst een goede gemeenschappelijke geest; dat is van oudsher gegroeid. Zo waren er op koninginnedagen optochten en dorpsspelen op het trapveldje. Zaklopen, kruiwagenrace, en een schiettent. Op de

Noodraadhuis te Wieringerwerf

Vlak na de onderwaterzetting waren de burgemeester en de raad in Lutjekolhorn gevestigd. Een noodsituatie. Het was een klein gebouwtje waar men de bestuurlijke taken verrichtte. In die tijd was G.G. Loggers burgemeester van de Wieringermeer. Ze trokken later in de nieuw gebouwde Gemeentewerf aan de Verbindingsweg te Wieringerwerf; een kantoor annex woonhuis verschafte de burgemeester en de raad de ruimte om hun werk te kunnen uitvoeren. Het noodraadhuis was

Modelvliegclub Wieringermeer

De Wieringermeer heeft veel verenigingen. De grote kennen we allemaal wel, maar er zijn ook kleinere clubjes. Een daarvan is de Modelvliegclub Wieringermeer, gevestigd aan de Schelpenbolweg 42 te Slootdorp. Het begin van een hobby Als je vroegtijdig arbeidsongeschikt wordt ga je niet de hele dag thuis zitten. Dan ga je eens rondkijken en zo kwam ik op het land van Frans Juurlink, waar een demonstratie modelvliegen te zien was.

Van Witte Hoeve naar Eetbaar Rotterdam

Paul de Graaf trok in 1990 als 18-jarige boerenzoon weg uit de Wieringermeer om te gaan studeren in Rotterdam. Inmiddels werkt hij alweer vele jaren als (landschaps-)architect. Samen met collega’s promoot hij de duurzame stad: dankzij Eetbaar Rotterdam zijn stedelingen zich weer bewust waar hun voedsel vandaan komt. Paul over zijn inspiratie: ‘Mijn jeugd in de Wieringermeer op de boerderij en mijn kennis van het boerenbestaan helpen enorm om verbindingen te

Mijn ouders als pioniers

Mijn ouders, Andries Siemonsma en Marijke Siemonsma – de Vreeze, kwamen als een van de eerste inwoners naar de Wieringermeer. Ze vestigden zich in Slootdorp, eerst in de Kerkstraat en later op de Brink, nummer 43. Ze voelden zich al snel thuis en één met de andere gezinnen, ze waren immers op elkaar aangewezen. De mannen deden zwaar werk en de verdienste was geen vetpot, maar in die tijd was

Middenmeer, geweldig getroffen

Verteld door: Miranda en Marco Periode: vanaf 21-03-2005 Plaats: Middenmeer Inleiding: De toevallige vondst van ons huis dat in het begin wel even wennen was. In korte tijd leerden we de buurt en de natuur kennen en waarderen. Miranda en Marco kwamen samen uit Den Helder en zochten samen een huis. In Den Helder hadden wij samen een flat, deze huurden ze. De omgeving moest ieder geval centraal liggen, want

Met de GH-truck venten en naar het vuurwerk

In 1958 kwam de familie Van Leeuwen vanuit Lisse naar de Wieringermeer om een nieuw bestaan op te bouwen. Zwager Wijnand van Leeuwen, kruidenier aan de Brink, had wel een pandje op het oog om mee te beginnen. De Wieringermeer was bezig om de gevolgen van de onderwaterzetting te boven te komen en ze dachten dat ze hier wel een goed bestaan konden opbouwen. In een noodwoning aan de Kruisstraat 9

Diepploegen in de Wieringermeer

‘Op een foto van eind jaren vijftig stond mijn vader (Geers) in een diepe voor, zo diep dat hij niet over de rand kon kijken. Een deel van zijn land werd diepgeploegd, maar liefst 1.80 meter diep. Hoe ging dat diepploegen in zijn werk? Ik vraag dat aan Krijn Hanse, want die weet daar meer van te vertellen.’ Dikke laag zand Krijn kwam in 1932 met zijn ouders vanuit Zeeland